Thanks to you, O Lord.. I already bought the things needed for my CAT attire this thursday. At last! No more pumps! Wee!

I was at the upper level of the Antipolo Public Market with my mom and my friend Naomi. For more than an hour, we searched the whole market just to buy great bargains there. We bought fatigue pants, a plain black shirt, a white handkerchief and a garrison belt. Haha! Pang-CAT na talaga ang drama ko. lol

However, I was really pissed off because of my mom. Grrrr. She’s so reklamadora and all the store owners there are looking at her badly. It’s like she is ready to make “away” with the tone of her voice and the expression of her face [Teka, naka-carabao english nako ah..ehehe. Magtagalog na nga kaya ako. Mabuti pa. ]. It really annoys me. SOBRA. She’s always like that. She’s also very strict. Wala akong freedom tuloy. Nakakairita. Kaya hindi niyo naman ako masisisi kung di ako close sa kanya diba. Dahil rin sa ugali niya. Tapos ang hindi ko matanggap yung pinapahiya pa niya ako sa harap ng tao. Sumosobra na talaga siya. Yun pa naman ang ayaw ko sa lahat. SHE SHOULDN’T SAY THINGS THAT SHOULDN’T BE SAID. Bigyan naman niya ako ng kahit kaunting kahihiyan. I hate her.

Naku ano ba ito. Kumukulo na naman ang dugo ko. Hahahaha! Okay, back to the topic. Habang naroon pala kami ni Naomi sa palengke nang nakaupo sa parang waiting area dun sa 2nd level, syempre nagkwentuhan kami. ehehe. Aside from that, nakita namin yung teacher namin sa History [kay Naomi, Economics ata. Sakin, World History...] na si Sir Marlon. Mukhang bibili yata ng pang-ethnic niya for tomorrow sa school namin bukas. lol. Sayang nga at wala si Sir Jomar. Eh yun pa naman yung cute na teacher na pamangkin ni Sir Marlon. Ina-admire nga siya sa katunayan ng friend kong yun eh. HAHA! Pero ako hindi. Yuck. Ewan ko ba kung maraming nagkakagusto dun. Di ko type yun. Eew.

Hindi na naman pumasok ang kaklase kong b*tch. Yeah, I know what you’re thinking. Makapal ang mukha ko para sabihin yun. So ano naman? So what? She deserves those words. Pakitaan niya ako at ang lahat ng mga tao ng pagkaka-bitch, we will spit it back to her. TWICE pa. I believe in the word karma. What goes around, comes around. Hay naku. Marami pa talaga akong sasabihin sa inyong lahat about this girl pero I chose na wag na lang. Bigyan naman natin siya ng kahihiyan. Nakakaawa din naman eh. Mukhang may “mental” at “attitude” problem din kasi siya. I should have the heart naman to understand things somehow kahit na suklam na suklam nako sa leche flan na yun. Hay naku tama na nga. Dumidilim lang ang utak ko. I should be happy and enjoy life to its fullest. I shouldn’t let negatives overempower my whole being. I need to be happy and yes, be positive. Haha!