The past few days was an adventure for me. Yesterday (Dec. 24, 2008), my family and I went to Wack Wack to stay at my tito’s apartment. Dyahe nga eh. Traffic na sa daan and a lot of people are scattered everywhere. Of course, it’s Christmas rush. Naipit tuloy kami at naligaw rin ng kaunti ng mom ko. We had to go to Shangrila Plaza Hotel Main Lobby to meet with my dad and my tito. Anyway, it was a fun experience. Someday, I wish to go inside the famous Shangrila Hotel not just for a visit but for my grand debut (which will come across my way two years from now).

I had fun staying here at Wack Wack. It is really comfortable here and hey, I had the time of my life sleeping here! The bed is so soft and nakakaaliw ang comforter. Minsan lang ako makatikim ng comforter kaya sinulit ko na ang pagkakataong nasa bisig ko ang comforter. lol. PS: Oo, obvious na obvious na mababaw ang kaligayahan ko. Comforter pa lang, abot langit na ang ngiti ko.

Nga pala, kahapon, sumama rin pakiramdam ko. As in sininat ako nang ‘di oras. Wrong-timing talaga sobra. It’s because of lack of sleep and of course, I’m tired. Kaya ayun, low ang spirits ko. Pero at the same time, nawala din ang karamdaman kong yun the moment I saw the food glittering in the table. Ewan ko ba kung bakit pero biglang nawala talaga yung sinat ko nung oras na makita ko yung salad, empanada, ice cream, cake, blah blah… Pero hindi lang yan ang reason kung bakit nawala na ang sinat ko. Nawala din bigla ang sinat ko nang matanggap ko na ang pamasko ko (sino ba naman ang hindi mawawalan ng sakit kung nakatanggap ka ng 3.5k diba?). So iyon po. I don’t need to take John Lloyd’s med na kung tawagin ay “Biogesic” dahil maglapag ka lang ng masarap na Strawberry Shortcake sa harapan ko, sisigla nako. ;p Nakakainis! Nakakaumay ang cake na yun. Sayang, sarap pa naman. Tsk.

And today, my mom and I went to Robinson’s Galleria to shop and to watch a movie. Our first stop is at the supermarket. Tama ba yun? Awayin ako sa grocery dahil lang daw sa tumatama sa kanya yung kart? WTH. Syempre ang bigat ng kart noh. I can’t control the weight of it and hey, I never intended to hit her. Kontrabida talaga yun. Grr. Nabwiset ako. Damn.

Next is the movie house. We watched “Baler” starring Anne Curtis and Jericho Rosales. I like the movie though I find it quite insulting somehow. But it’s a really great film. Love it.

Afterwards, we make pila to catch a cab. Haba ng pila. Hahaha!

So ayun, I’ll just end it here. Tinatamad nako mag-type. Sa susunod na lang uli. Abangan niyo ang susunod kong likha ha. Hehehe

Whew! Ang tagal kong hindi nakapag-post ng entry ko ah. hehe. Na-miss niyo ba ako. haha!

Ang sakit ng right leg ko sobra. Na-cramps ako sa kaka-gym kanina. OUCHIES! Anyway, masaya naman ako sa kabilang banda dahil pumoporma na ng kaunti yung body ko sa kaka-gym. Yay! Soft muscles pa lang yung nafo-form sakin kaya konting tiyaga pa. Siguro after 3 months, dun ko na makikita ang resulta. hehe

Anyway, bukas na ang Christmas party namin sa gym. Sobrang ewan ng feeling ko. Gusto ko siyempre makapunta doon (makikita ko kasi yung mga crush ko ;p) kaso nahihiya ako eh. What if ako lang yung girl at underage doon? Mostly kasi mga matatanda na at mga coolege guys and men ang naroroon. Haaaayy. But the owner of the gym assured me naman that pupunta yung 18-year old girl from La Salle Antipolo kaya I shall not worry much about it. Oh well. Sana nga. Pero kung sakaling makapunta ako, magga-grand entrance ako. 7pm kasi yung start. Punta ako doon ng 8 or 8:30pm para mapansin ako. lol xD

And aside from that balita of mine, kakatapos lang ng oration ko yesterday in our school. My speech was, “To be or not to be” na ala Hamlet ang arrive ko. Ang main opponent ko doon ay si Reyea na Fil-Sci club habang ako ay Eng-Math naman. Kung sinong mananalo doon, additional points for the club. Hindi man bonggang-bongga ang costume ko kahapon compared kay Reyea (na naka-medieval outfit pa. lol), lamang pa rin ako sa kanya because I have mastered my piece word by word. Walang hiya kaya ako kahapon sobra! Haha! Confident na confident ako talaga kahapon. As in lumuhod ako, nagalit, sumigaw, nalungkot at nagdrama ng kaunti the whole time (kulang na nga lang, umiyak pa ako ala Juday eh. hehe). Even one of my co-competitor, Miguel, who was at my back together with my other co-competitors stated that, “O, Pia, chill. Easy ka lang. Easy, easy…” But still, hindi ako nakinig sa kanya. Concentrate na concentrate lang ako sa piece ko. Pero sayang si Reyea talaga. She came from a family naman of good orators tas ganun ang nangyari. Nakakalahati lang siya ng piece na yun kaya medyo napahiya siya. Umiyak nga siya afterwards sa sobrang pagkakalungkot. As in nanghihinayang siya talaga nun. Napangunahan kasi siya ng kaba. Tsk.

Uhm, sa stage, we might appear as opponents but outside the stage, or rather, in the real world, Reyea and I are REAL friends. Siya pa nga ang nabunot ko sa kris kringle naming magkakaibigan eh. FYI, Reyea is an athletic girl. Naka 3rd place siya sa Antipolo Unit Meet sa Badminton Singles. Ako at yung kasamahan ko pang isa na representative ng school namin sa Chess ay NO placer naman sa Antipolo Unit Meet. lol. Magkaiba kami ni Rey-Rey ko. Ako kasi ay refined, serious, quiet and smart (sabi nila! hindi po ako. lmao) habang si Reyea ay boyish, palabiro, clumsy, sporty at minsan coño girl pa. haha! Pero labs ko pa rin yan. Ang common interest namin ay Music and si Edward Cullen. Haha! Fan siya ng Twilight. Ako hindi pero crush ko si fafa Edward Cullen. Siya rin. Kaya ayun, kilig kami sa kanya. haha!

Teka, bakit nga ba ako napakwento kay Rey-Rey? (Message for Reyea: Oi, bruha. Na-special mention pa kita sa blog ko ah! xD) Ano ba yan. hehe. Anyway, sana magtuloy-tuloy na ang paglagay ko ng mga entry dito sa blog ko. Nangangalawang na kasi eh. Walang kalaman-laman. bwahaha! So there. Have a nice day pipolz! ü